Ruimte

De indrukwekkende reis van de Melkweg langs de nachtelijke hemel

Het roterende sterrenstelsel boven Zuid-Australië: het is een fotograaf gelukt het vast te leggen.Thursday, November 9, 2017

Door Nadia Drake
bekijk galerij

Hoog boven ons beweegt de Melkweg als een ronddraaiende windmolen. Met zijn fonkelende sterren en dichte, donkere wolken maakt het spiralen in de lucht.

Dat is tenminste wat fotograaf Christian Sasse ons laat zien met deze foto van de nachtelijke hemel boven Zuid-Australië. Gezien vanaf de aarde, vanuit een spiraalarm van de Melkweg, lijkt ons sterrenstelsel door het heelal te duiken. Het uiteinde van de kronkelende wervelkolom is verankerd aan de zuidelijke hemelpool. Als je vanaf deze plek naar de hemel kijkt, lijkt het alsof de sterren en wat zich in hun kielzog bevindt door de ruimte zwerven, terwijl de aarde om zijn as draait.

Sasse heeft op 28 april gedurende tien uur elke vijftig minuten een foto van de hemel gemaakt. Elke opname werd dertig seconden lang belicht. Deze foto’s verwerkte hij met het softwareprogramma Startrails tot één afbeelding, waarna hij het geheel met Photoshop bewerkte. Het resultaat deelde hij op Twitter.

“De zuidelijke hemel is zo ontzettend fascinerend,” zegt Sasse. Hij heeft zijn apparatuur bij één van de telescopen van het Siding Spring Observatorium in New South Wales neergezet. “Ik kon de koepel de hele nacht horen brommen, elke keer als de telescoop van object naar object bewoog.”

Vanuit Vancouver reisde Sasse naar Australië om een vriend te bezoeken. Hij huurde een kleine camper en verzamelde alle spullen die hij nodig had om zowel de wilde natuur als de magnifieke zuidelijke hemel te fotograferen. Vervolgens reisde hij af naar een plek “waar je de maagdelijke hemel de hele nacht helemaal voor jezelf hebt, op een paar nieuwsgierige kangoeroes na.”

Het klopt dat je alleen in het zuiden een aantal van de meest opmerkelijke fenomenen kunt zien die zich in de onmiddellijke nabijheid van de aarde bevinden: Alpha Centauri, het stelsel dat zich het dichtst bij ons zonnestelsel bevindt, de heldere sterren van het Zuiderkruis, de donkere puist van de Kolenzaknevel, kleine satellietsterrenstelsels als de Grote en Kleine Magelhaense Wolk en de wervelkolom van de Melkweg.

“Op het noordelijk halfrond heb ik de neiging naar het zuiden te kijken. En op het zuidelijk halfrond… kijk ik eigenlijk ook naar het zuiden,” zegt Sasse, die deze bezienswaardigheden vastlegde in de afbeelding die hij construeerde.

Fotografen gebruiken vaak soortgelijke technieken om afbeeldingen van sterren te creëren die cirkels maken rondom de hemelpolen. In eerste instantie deed Sasse hetzelfde, waarbij hij ongeveer 1250 afbeeldingen van dezelfde nacht aan elkaar plakte. Maar toen hij de sterren tot cirkels uitsmeerde, kwam hij tot de ontdekking dat de details van het sterrenstelsel daarbij verdwenen, en daarmee een aantal van de meest opvallende objecten in de hemel.

Daarom experimenteerde hij met gelaagde afbeeldingen met verschillende intervallen (zie galerij). Het resultaat overtrof zijn verwachtingen.

“Er verschenen cirkelvormige patronen van een ongekende schoonheid. Elk onderdeel van de Melkweg heeft zijn eigen specifieke patroon. De details werden verfijnder naarmate je dichterbij de pool komt”, zegt Sasse. “De Melkweg maakt dit ongelooflijke patroon continu. Zoals het door ons wordt vastgelegd, vinden we het ook het mooist.”

Al mijn hele leven kijk ik naar de hemel, maar deze enorme melkwitte spiraal heb ik nog nooit gezien. Het doet mij denken aan een galactische mandala, een manifestatie van de hemelse meetkunde, een toevallige fractal, een rimpelende caleidoscoop van sterren.

Sasse is afgestudeerd in optica: “Ik ben gefascineerd door lichtpatronen in de natuur. De rijke kleurschakeringen die je tegenkomt bij vogels en vissen, de structuur van de veren van arenden, de verandering van het licht bij diffractie en reflectie.”

Bij mij roept het een gevoel van verwondering en waardering op voor de complexe patronen die verborgen zijn in het heelal. En een hunkerend verlangen om op het gras in de zuidelijke zon te gaan liggen, om een paar uur heerlijk te dromen, starend naar het fonkelende tapijt dat boven mijn hoofd ronddraait.

Lees meer