Fotografie

De opmerkelijke man met het halve lichaam

Een fotograaf legt de mentale kracht vast van een van de kleinste artiesten ter wereld. donderdag, 9 november 2017

Door Alexandra Genova
Foto's Van Brian Lehmann

Aaron Wollin is een man met twee levens: op het toneel is hij ‘Short E. Dangerously’, de kleinste revueartiest en messenwerper ter wereld, die zijn publiek verbluft en dolenthousiast weet te maken door te balanceren op rollende bowlingballen, messenwerpstunts uit te halen en met zijn handen over gloeiende glasscherven te lopen. “De kick die je op het toneel krijgt, is een echt een oergevoel,” zegt Wollin. “Het is alsof twee massa’s van energie op elkaar knallen.”

Maar buiten het toneel hangt hij zijn cowboyhoed aan de kapstok en is hij gewoon zichzelf. “Je moet de knop kunnen omdraaien,” zegt hij. “Je moet onderscheid kunnen maken tussen de twee persoonlijkheden, anders kom je in de problemen.” Toen Wollin tweeënhalf jaar oud was, moesten bij hem beide benen worden afgezet als gevolg een zeldzame aandoening genaamd ‘caudaal regressiesyndroom’. Nu werkt hij al twintig jaar als entertainer, en sinds vijf jaar maakt hij deel uit van het rondreizende gezelschap Hellzapoppin’ Circus Sideshow Revue. “Ik heb een leven als een rockster waarvan de meeste mensen alleen maar kunnen dromen,” zegt hij.

Fotograaf Brian Lehmann werd aanvankelijk gefascineerd door het personage van Shorty, maar het was Wollins persoonlijkheid buiten het toneel die hem deed besluiten om de artiest met tussenpozen gedurende twee jaar te volgen. “Het is echt een fascinerende kerel,” zegt Lehmann. “Maar ik zou niet zijn blijven fotograferen als ik niet van zijn gezelschap had genoten.” Wollin gaf hem onbeperkte toegang tot zijn leven en de twee werden goede vrienden. “Hij kreeg te zien wie ik ben,” zegt Wollin. “Ik heb niets verborgen gehouden.”

Het resultaat is een intens persoonlijk portret van een bijzondere man. “Ik denk dat het belangrijk is om zijn gewone leven te laten zien, want dat is de crux van het verhaal,” zegt Lehmann. “Hij doet hetzelfde als jij en ik; stofzuigen, skateboarden, wandelen met de hond...”

Wollin beschrijft zijn tienerjaren als een “beetje lastig”, maar zegt dat zijn ouders hem hebben opgevoed met het devies om zichzelf niet zielig te vinden. Toen zijn moeder twaalf jaar geleden overleed, was dat een doorslaggevend moment voor zijn zelfbewustzijn. “Dat deed me de schellen van de ogen vallen. Ik begreep wat echt belangrijk in het leven was en liet al het andere gewoon varen,” zegt hij.

Lehmann denkt dat we veel van Wollins levensvisie kunnen leren. “Shorty is een geweldig voorbeeld van iemand die niet bij de pakken neer gaat zitten en zichzelf gaat beklagen maar de schouders eronder zet, zoals iedereen dat zou moeten doen.”

Hoewel Wollin veel aandacht van vrouwen krijgt (een meisje gaf hem eens na een optreden twee dozijn rozen), zijn er tijden geweest dat hij niet zo hartelijk werd ontvangen. “Ik heb aandacht gekregen die niet erg prettig is. Maar dat soort mensen zijn gewoon dom of nemen iets over mij aan wat niet klopt,” zegt hij. Mensen hebben hem openlijk benaderd om hem geld aan te bieden of persoonlijke vragen te stellen. “Ze gaan ervan uit dat ik anders ben dan zij,” zegt Wollin. Maar volgens Lehmann komt dit slechts af en toe voor. “De situatie kan onmogelijk zo zwaar zijn als je ziet hoe breed zijn glimlach is en hoe gelukkig hij uit z’n ogen kijkt,” zegt hij.

In december wordt Wollin veertig, en hoewel zijn zeer actieve beroep zijn gewrichten en spieren flink hebben belast, lijkt hij er niet over te piekeren om te stoppen. “Ik hou van wat ik doe,” zegt hij. “Bryce [de eigenaar van Hellzapoppin’] en ik maken grapjes over dat we pas stoppen als we dood van het podium vallen.”

Bekijk meer van Brian Lehmanns werk op zijn website en volg hem op Instagram.

Lees meer