Het verlaten Spaceship Love Hotel lijkt op een sciencefictiondecor, maar vertelt een typisch Japans verhaal

In Japan staan duizenden zogenoemde love hotels, maar veel ervan lijken eerder op een decor uit een pretpark dan op een plek om te overnachten. Achter gevels in de vorm van kastelen, ufo’s, piratenschepen of peperkoekhuisjes schuilt een typisch Japans fenomeen: hotels waar stellen in alle privacy tijd met elkaar kunnen doorbrengen.

Een van de opvallendste voorbeelden is het inmiddels verlaten Spaceship Love Hotel, waarvan de vergane glorie nu een bijzondere blik biedt op deze unieke hotelcultuur. Urbexfotograaf Janine Pendleton van Obsidian Urbex Photography legde de vergane glorie van deze buitenaardse locatie vast met haar camera.

Waarom Japan duizenden love hotels telt

Liefdeshotels, rabu hoteru in het Japans, zijn speciale hotels waar koppels voor een korte periode een kamer huren om ongestoord samen te zijn. Inchecken gebeurt discreet: via touchscreens, automaten of achter privacyglas waardoor medewerkers je gezicht niet kunnen zien.

Een verlaten SM-kamer in cowboythema.

Een variatie aan attributen in de verlaten SM-kamer.

Veel hotels hebben bovendien aparte ingangen of privégarages, waardoor gasten ongezien kunnen binnenkomen en vertrekken. Alles is ingericht op volledige anonimiteit. Je kunt boeken per uur of voor een hele nacht. Reserveren is niet nodig.

Razend populair in Japan

De liefdeshotels zijn razend populair in Japan. Aan privacy wordt veel waarde gehecht in het land, mede als gevolg van de hoge bevolkingsdichtheid, de kleine appartementen en de traditie om bij de ouders te wonen tot aan het huwelijk.

In deze kamer bevind je je in een cockpit. de muur is zo vormgegeven dat het lijkt alsof je uitkijkt over een stad in de nacht.

In deze kamer waan je je in een sprookje met kastelen.

Je kunt de liefdeshotels werkelijk overal vinden: in bruisende steden en afgelegen dorpen, langs drukke snelwegen en zelfs verscholen tussen uitgestrekte velden in de uithoeken van het land. In heel Japan zijn er ongeveer 37.000 te vinden.

In deze kamer staat een boksring.

Een kamer in middeleeuwste stijl met een koetsvormig bed.

Het aantal jaarlijkse bezoeken van Japanse stellen wordt geschat op meer dan een half miljard. De kans is dus groot dat er behoorlijk wat kinderen zijn verwekt in kleurrijke themakamers.

Hoe love hotels uitgroeiden tot een Japans fenomeen

Waar komen deze hotels vandaan? De eerste Japanse liefdeshotels gaan terug tot de zeventiende eeuw. Tijdens de Edoperiode (1603-1868) verschenen de eerste liefdestheehuisjes, in het Japans ook wel bekend als deai chaya. Hier konden koppels elkaar in alle rust ontmoeten zonder toeziend oog van de familie.

Een kamer in vliegveldthema. Het bed is verplaatsbaar.

Deze kamer heeft een kermisthema. De twee draaimolenpaarden kunnen rond het bed draaien.

De liefdestheehuisjes leken vanbuiten op normale theehuisjes, maar waren vanbinnen voorzien van geheime ingangen en meerdere uitgangen. Ook was er een speciale plek waar gasten hun schoenen konden verbergen om niet te worden herkend. In de Japanse cultuur is het namelijk de norm om ze bij de ingang uit te trekken.

Een kamer met een Rolls Royce-bed. 

Boven het bed hangt een sleutelvormige spiegel.

In de eerste helft van de twintigste eeuw, tijdens de Shōwaperiode (1926-1989), veranderden deze theehuisjes in de love hotels zoals die er vandaag de dag bestaan. Dankzij de economische bloei werden ze in de jaren zeventig en tachtig steeds uitbundiger ingericht in verschillende thema’s.

De vergane glorie van het Spaceship Love Hotel

Maar niet elk love hotel is een denderend succes. Er gaan verschillende verhalen rond waarom het Spaceship Love Hotel zijn deuren rond de eeuwwisseling moest sluiten, waaronder de hoge exploitatiekosten, een brand op de begane grond en de toenemende concurrentie. Geen enkele verklaring is met zekerheid bevestigd.

De Playboy-kamer met een bed dat op een roulettetafel lijkt.

Een bed in de vorm van een ufo.

Het hotel telde drie verdiepingen en had twintig themakamers. Gasten konden een kamer huren in blokken van twee uur voor 3200 tot 3800 yen (ongeveer 18 tot 22 euro). Een overnachting kostte 6000 tot 6500 yen (ongeveer 35 tot 38 euro).

Sinds de sluiting heeft het love hotel geen gasten meer ontvangen, maar het is nog altijd een populaire bestemming onder liefhebbers van urban exploring.

Janine Pendleton is een urbexfotograaf en verkende meer dan achthonderd verlaten plekken. Ze is ook bekend onder de naam Obsidian Urbex Photography.

Wil jij je fotoskills verbeteren onder de vleugels van de beste National Geographic-fotografen? Schrijf je hier in voor onze Masterclass Fotografie. De nieuwe serie start op woensdag 9 september.

Anna Smitsman

Editor

Anna werkt als editor voor National Geographic, en deed dat eerder voor Women’s Health en Runner’s World. Ze woont in Australië, waar ze dagelijks hardloopt langs de kust, zwemt in zee of lange wandelingen maakt met een flat white in de hand. Ze vindt het belangrijk om een gezonde levensstijl voor iedereen toegankelijk te maken.