Beroepen komen en gaan – en soms verdwijnen ze sneller dan je denkt. Nu kunstmatige intelligentie steeds meer werk overneemt, verandert de arbeidsmarkt opnieuw in hoog tempo. Maar ook vroeger verdwenen beroepen geruisloos uit het straatbeeld. Banen die ooit volkomen normaal waren, zijn nu nauwelijks meer voor te stellen. Van poepophalers tot menselijke wekkers: deze zeven vergeten beroepen geven een verrassend inkijkje in het dagelijks leven van toen.

1. Stronttonnetjesschepper

Voordat riolering vanzelfsprekend was, deed men zijn behoeften in een emmer – de zogenoemde poepdoos. Op het platteland werd de inhoud vaak op de mestvaalt gegooid, maar in de stad moest het afval worden opgehaald.

Dat was het werk van de stronttonnetjesschepper. Hij haalde de emmers op en leegde ze in een kar van de gemeentereiniging. Het was zwaar en onaangenaam werk, maar essentieel voor de volksgezondheid in dichtbevolkte steden.

lantaarnopsteker
Nationaal Archief / Wikimedia Commons
Lantaarnopsteker op ladder pleegt onderhoud aan een straatlantaarn in de Boschstraat in Maastricht. Op de achtergrond een druk bezochte markt. Datum onbekend.

2. Lantaarnopsteker

Lang voordat straatverlichting automatisch aansprong, zorgde de lantaarnopsteker elke avond voor licht in de stad. Met een lange stok stak hij gas- of olielampen aan en doofde ze weer bij zonsopkomst.

Wil je niets missen van onze verhalen? Volg National Geographic op Google Discover en zie onze verhalen vaker terug in je Google-feed!

Met de komst van elektrische verlichting werd het beroep overbodig. In Nederland ging de laatste lantaarnopsteker in 1957 met pensioen – het definitieve einde van een eeuwenoude routine.

3. Dorpsomroeper

In een tijd zonder internet, radio of krant was informatie schaars. De dorpsomroeper bracht daar verandering in. Hij trok door het dorp en riep het nieuws luid om: van nieuwe wetten tot belastingaankondigingen. Zijn woorden vormden het beginpunt van een keten van mondelinge verspreiding, waarbij inwoners het nieuws aan elkaar doorgaven.

dorpsomroeper
Nationaal Archief / Wikimedia Commons
29 juli 1938. Dorpsomroeper Klees in West-Terschelling. Op de foto maakt hij bekend dat het bergingsschip Karimata de eerste goudstaaf heeft gebaggerd van de vergane Lutine.

4. Trekschuitjager

In de zeventiende eeuw De Haarlemmertrekvaart: een zeventiende-eeuwse snelweg over het water. Meestal werd zo’n schip voortgetrokken door paarden, maar soms kwam er menskracht aan te pas. De trekschuitjager liep langs het jaagpad en trok het schip voort met een touw. Het werk verdween toen spoorlijnen het vervoer sneller en efficiënter maakten.

trekschuit trekkers
Nationaal Archief / Wikimedia Commons
27 mei 1931. Een man en vrouw trekken een vrachtschip door een binnenkanaal.

5. IJsdrager

Voor de komst van de koelkast was vers voedsel bewaren een uitdaging. IJsdragers brachten daarom grote blokken ijs van de ijsfabriek naar huishoudens. Met een wagen – vaak getrokken door een paard – reden ze langs de huizen. Het ijs werd gebruikt om voedsel koel te houden in ijskasten, de voorlopers van de moderne koelkast.

ijsdragers
Nationaal Archief / Wikimedia Commons
IJsdragers in de jaren dertig.

6. Veerman met roeiboot

Oversteken zonder motor? Dat was lange tijd de realiteit. De veerman bracht mensen met een roeiboot van de ene oever naar de andere.

Pas met de introductie van gemotoriseerde ponten verdween deze vorm van vervoer. Wat bleef, was het beeld van een man die met pure spierkracht mensen en goederen over het water bracht.

een veerman met roeiboot
Nationaal Archief / Wikimedia Commons
26 februari 1952. Een veerman zet met zijn roeiboot een aantal mensen over de vaart bij Lisse, waaronder iemand met een zwaarbeladen fiets.

7. Porder

Voor de wekker bestond, was er de porder: een menselijke wekker. In de vroege ochtend liep hij langs de huizen om mensen wakker te maken.

Met een stok klopte hij op de deur of het raam, en pas als de bewoner reageerde, ging hij verder. Voor een paar cent per week zorgde hij ervoor dat arbeiders op tijd op hun werk verschenen.

porder
Ben van Meerendonk / AHF, collectie IISG, Amsterdam / Wikimedia Commons
15 november 1947. Porder Ome Jan (J.H. Waart) uit de Palmstraat in Amsterdam heeft nog slechts een paar klanten die vroeg gewekt moeten worden. Daarmee verdient hij een kwartje (25 cent) tot 6 stuivers (30 cent) per week mee.

Meer ontdekken? Krijg onbeperkt toegang tot National Geographic Premium en steun onze missie. Word vandaag nog lid!