Wildlifetoerisme

Zonder deze vliegjes zou er geen chocolade zijn

Deze aaseters en bestuivers betekenen meer voor de aarde dan je denkt. woensdag, 29 november 2017

Door Liz Langley

Mestkevers behoren tot de vele soorten die zelden worden bedankt voor hun noeste werk, en dat terwijl ze onze aarde schoon en smakelijk houden. Hieronder volgen nog een paar beestjes die meer dankbaarheid verdienen dan ze krijgen.

Vliegen

Bijen mogen dan de beroemdste bestuivers zijn, maar als het om worteltjes gaat, zijn “vliegen als bestuivers eigenlijk veel belangrijker,” zegt Ed Spevak, curator ongewervelde dieren van de Saint Louis Zoo in de Amerikaanse staat Missouri.

De grote, platte bloesems van de wortelbloem trekken brom- en zweefvliegen aan, zodat wij deze zoemende beestjes moeten bedanken voor het bestaan van worteltaart, zegt hij.

Voor degenen die zich een wereld zonder chocolade niet kunnen voorstellen, is het hoog tijd waardering te tonen voor een ander onooglijk vliegje, zegt Spevak. (Bekijk de oeroude kunst van het chocolademaken.)

Kleine vliegjes genaamd ‘knutten’ bestuiven de cacaobomen van Midden- en Zuid-Amerika, Afrika en Azië. De insectjes zijn ongeveer drie millimeter lang, zodat ze in de kleine bloesems van de boom kunnen kruipen.

Als je ooit zo’n knut ziet, moeten we ons tegenover dit diertje verontschuldigen voor het platslaan van vliegen en muggen bij ons thuis en hem beleefd vragen om vooral door te gaan met zijn belangrijke werk.

Kevers

Mestkevers houden de planeet schoon door dierlijke uitwerpselen af te breken en als voedsel en onderdak te gebruiken.

Een voorbeeld: toen landverhuizers schapen en runderen naar Australië meebrachten, merkten ze dat er op het continent geen inheemse mestkevers voorkwamen en dat de mest van hun vee niet werd verwerkt, zegt Max Barclay, hoofdcurator van het Natural History Museum in Londen.

Ontelbare, in de zon blakerende koeienvlaaien zorgden ervoor dat het gras voor het vee niet goed opkwam en er meer dierenziekten heersten. Door de introductie van de Afrikaanse mestkever, die gespecialiseerd is in het afbreken van koeienmest, werd het probleem opgelost.

De ernstig bedreigde Amerikaanse doodgraver begraaft dierkadavers “in een ondergrondse crypte”, zodat zijn nakomelingen zich met het vlees kunnen voeden, vertelt Barclay.

“Weinig andere insecten komen zo dicht in de buurt van het soort ouderlijke zorg dat je bij grotere diersoorten aantreft.”

Gieren

Gieren hebben de zware opgave om alle dierkarkassen op te eten en te recyclen – een cruciale rol in allerlei ecosystemen die vaak pas duidelijk wordt als de gieren er niet meer zijn, zegt Spevak.

Overal ter wereld loopt het aantal gieren terug, als gevolg van vergiftigde karkassen, habitatverlies, de jacht en andere oorzaken.

In Afrika is al één van de elf giersoorten uitgestorven – de monniksgier – en nog eens zeven andere giersoorten hebben de status ‘ernstig bedreigd’ of ‘bedreigd’.

In Azië zijn de populaties van de witruggier, dunsnavelgier en Indische gier met 96 procent afgenomen als gevolg van een giftig diermedicijn (een ontstekingsremmer) in de karkassen van veedieren.

Wilde honden hebben de gieren nu als aaseters vervangen, een verandering die deels verantwoordelijk is voor een uitbraak van hondsdolheid bij mensen.

Salamanders

Er bestaat geen twijfel over dat salamanders zwaar te lijden hebben onder de klimaatverandering, maar sommige Amerikaanse bossalamanders laten het daar niet bij zitten.

In een studie uit 2014 werd aangetoond dat sommige van deze amfibieën de klimaatverandering misschien zelfs kunnen tegengaan door CO2 af te vangen.

Insecten stoten CO2 uit bij het uitademen en wanneer ze dorre bladeren op de bosbodem eten. Maar als salamanders deze insecten opeten, blijft er meer CO2 in de dorre bladeren opgeslagen en komt het niet in de atmosfeer terecht.

“De invloed van deze kleine salamanders zou van enorm belang kunnen zijn voor allerlei ecosystemen, zoals redwood-wouden,” zegt David Blackburn, curator amfibieën en reptielen van het Florida Museum of Natural History

Eekhoorns

“Zonder knaagdieren als ratten en eekhoorns zouden we niet de bossen hebben die we nu kennen,” schrijft Rebecca Bearman, assistent-curator vogels en programmadieren van Zoo Atlanta, in een e-mail.

Want knaagdieren verstoppen hun voorraadjes zaden op plekken waar niet veel roofdieren voorkomen, namelijk in gebieden met weinig bomen. Vergeten of achtergelaten zaden groeien uit tot bomen, die het uitstekend doen in streken waar ze vrijwel geen concurrentie hebben.

Zo is de grijze eekhoorn van Noord-Amerika dol op het ‘planten’ van Amerikaanse eiken.

Toch knap werk van deze kleine kruipers!

Heb je een vraag over de rare en woeste dierenwereld? Tweet me of bezoek me op Facebook. In de rubriek ‘Vreemde Dierenvragen van de Week’ wordt elke zaterdag antwoord gegeven op jullie vragen.

Lees meer