Een nationaal ‘klimaatkorps’ in de VS? Californië loopt voorop

Het California Conservation Corps laat zien wat een landelijk burgerkorps van natuurbeschermers zou kunnen bereiken – voor het milieu en voor jongeren die in de natuur een zinvolle besteding vinden.

Door David Helvarg
Gepubliceerd 5 jan. 2022 13:40 CET
Fire CCC BW

Brandweerlieden van het California Conservation Corps bekijken in september 2020 een brandgrens van het Bear Fire bij Oroville. Het jeugdkorps werd opgericht in 1976 en heeft inmiddels ruim 1.500 leden. Die zijn steeds vaker bezig met het blussen van branden.

Foto door Max Whittaker, T​he New York Times

Een kille, aanhoudende regen daalt neer op de uitgebrande resten van auto’s en gebouwen en zwartgeblakerde bomen in het Jeffrey Pine Forest, een woud in het Grover Hot Springs State Park. Op een hoogte van ruim 1800 meter ging het park, in de bergketen van de Sierra Nevada, afgelopen zomer in vlammen op toen het Tamarack Fire 275 vierkante kilometer bosgebied ten oosten van Lake Tahoe in de as legde.

Zelfs in de regen blijven de bijna tweeënhalve meter hoge stapels afvalhout die zojuist zijn aangestoken verwoed doorbranden, waarbij het geknap van het hout zich vermengt met het constante gehuil van kettingzagen. De veertien leden van de Tahoe Fire Crew Nr. 1, onderdeel van het California Conservation Corps (CCC), zijn bezig met het vellen van honderden geblakerde ‘risicobomen’, die zijn gemarkeerd met grote cijfers in oranje spuitverf. Omdat ze dreigen om te vallen moeten ze worden geveld voordat ruimploegen in het gebied aan de slag kunnen.

Iemand roept een waarschuwing: ‘Tweede wig! Boom gaat vallen!’ – waarna de zoveelste, 25 meter hoge dennenboom dwars over de weg ter aarde stort.

Te midden van de hoge stapels stammen werken de korpsleden met hun blauwe helmen op onvermoeibaar door, waarbij de regen ze doorweekt en hun gezichten bemodderd raken. De kettingzagers dragen hoge kaplaarzen van donkere Kevlar en gele jacks die met aarde en nat zaagsel zijn besmeurd.

‘We doen ons motto eer aan,’ zegt de 21-jarige Elizabeth Wing met een wat verbeten glimlach. Het officiële motto van het California Conservation Corps luidt: ‘Hard werken, slechte betaling, vreselijke omstandigheden en nog veel meer!’

‘Ik heb heel wat waardeloze baantjes gehad, maar deze baan bevalt mij goed,’ zegt Martin Castellon, die in Tijuana en San Diego is opgegroeid en als korpslid op zijn 26e verjaardag sneeuw ruimde. ‘Zeker, we werken soms in heel slechte omstandigheden. Maar dat maakt het des te spannender.’

Lees ook: Japanse monniken legden klimaat van 700 jaar geleden vast

In het kader van het reusachtige stimuleringspakket ‘Build Back Better’ van president Joe Biden, dat momenteel in het Amerikaanse Congres is blijven steken, moet er een nationaal Civilian Climate Corps worden opgezet om het milieu in de VS weerbaarder te maken en tegelijkertijd interessante banen voor duizenden jonge Amerikanen te creëren. Zelfs op een landelijk niveau is het basisidee niet nieuw. In 1933 creëerde president Franklin D. Roosevelt tijdens de Grote Depressie een ‘Civilian Conservation Corps’, dat in zijn negende jaar maar liefst drie miljoen jongemannen werk bood (het plan was niet bestemd voor vrouwen en de meeste zwarten). Dat korps legde wandelroutes en andere infrastructuur in de nationale parken van de VS aan en zou tijdens de Tweede Wereldoorlog een uitstekende rekruteringsvijver voor goed getrainde en gedisciplineerde soldaten blijken te zijn.

President Franklin Roosevelt brengt een bezoek aan een kamp van het Civilian Conservation Corps, dat hij in 1933 oprichtte. Zijn CCC – en die in Californië – staat model voor een nieuw, Amerikaans klimaatkorps dat wordt beschreven in de ‘Build Back Better’-plannen waarover het Amerikaanse Congres zich moet uitspreken.

Foto door Bettmann

Tussen 1933 en 1942 verrichtte het CCC grootschalige werkzaamheden op het gebied van infrastructuur in de Amerikaanse nationale parken. Op deze foto plant een lid een boom.

Foto door PhotoQuest, Getty Images

In 1976, in de begindagen van de milieubeweging, nam de toenmalige gouverneur van Californië, Jerry Brown, het plan over, maar dan ook voor vrouwen en zwarten: tijdens zijn eerste ambtstermijn zette hij het California Conservation Corps (CCC) op. Tegenwoordig worden mannen en vrouwen tussen de 18 en 25 voor ‘de C’s’ (zoals het korps in de volksmond wordt genoemd) gerekruteerd. Het CCC telt momenteel ruim 1500 leden, die vanuit 24 centra in de hele staat worden ingezet.

Veranderende levens

De CCC-leden zijn afkomstig uit zeer uiteenlopende milieus. Sommigen werkten in de detailhandel of de bouw, anderen in machinewerkplaatsen, restaurants of bandenwinkels. Sommigen hebben een universitaire studie gevolgd, maar de meesten van hen wilden meer uit het leven halen.

‘Ik had gewoon het ene baantje na het andere, maar het liefst wilde ik deel uitmaken van iets belangrijkers dan mijzelf,’ zegt de 26-jarige Luis Valez. ‘Ik zag een advertentie op Facebook en heb meteen gereageerd. Geen moment spijt gehad.’ Afgelopen zomer werkte zijn team twee maanden lang aan het bestrijden van het grote Dixie Fire en nog eens een maand aan het blussen van het Caldor Fire. De werkuren waren lang – soms 24 uur aaneen – en het was hun taak om woningen tegen de vlammen te beschermen. ‘Het was een heftige tijd,’ zegt hij.

Als nieuwe korpsleden hun middelbare school niet hebben afgemaakt (wat geldt voor 15 tot 20 procent van de rekruten), moeten ze eerst verplichte lessen volgen in een van de CCC-centra voor inwonende of bezoekende leerlingen. De tien lesuren per week komen bij de veertigurige werkweek van de korpsleden. Degenen die tenminste één jaar van de scholing voltooien, komen in aanmerking voor studiebeurzen tot achtduizend dollar, voor vervolgopleidingen of beroepstrainingen. Zelfs hun ‘slechte betaling’ werd onlangs flink opgetrokken: in oktober werd het maandsalaris van CCC-leden verhoogd van 1905 naar 2265 dollar.

Het Californische korps heeft veel te maken met de klimaatverandering, die overal ter wereld tot meer en intensere bosbranden leidt. Vijf jaar geleden werkten de meeste leden in de bosbouw, de energieverzorging, de transportsector, de visserij en de horeca; slechts één team richtte zich op brandbestrijding. Nu werken twaalf teams met in totaal vierhonderd CCC-leden samen met het California Department of Forestry and Fire Protection (CalFire).

De 21-jarige Elizabeth Wing sloot zich in juni 2020 aan bij het California Conservation Corps en helpt bij de aanleg van paden in natuurgebieden. Dat vindt ze leuker dan kunstcursussen volgen vanaf de zolder van haar ouderlijk huis.

Foto door David Helvarg

Luke Alley (25) was vanaf 2015 twee jaar lid van ‘the Cs’. Hij meldde zich in 2021 weer aan om betrokken te zijn bij het blussen van de Dixie, Caldor en River Fires. Hij hoopt op een baan bij de brandweer.

Foto door David Helvarg

Op het hoogtepunt van het Californische bosbrandseizoen werden veertig CCC-teams in de basiskampen van CalFire ingezet, waar ze brandslangen uitrolden, in de bevoorrading werkten, meehielpen met de aanvoer van water en maaltijden, afval opruimden en talloze andere taken verrichten. Zesentwintig CCC-leden werkten aan het ‘front’, waar ze met kettingzagen en handgereedschap brandgangen sloegen.

De korpsleden worden ook getraind in het opvangen van overstromingen, zodat ze meteen kunnen worden ingezet om tijdens de eerstvolgende zondvloed tienduizenden zandzakken te vullen en op strategische plekken op te werpen.

‘Dertig of veertig jaar geleden waren we niet bezig met de klimaatverandering, maar het milieu was daar al die tijd wel mee bezig,’ zegt CCC-directeur Bruce Saito. Hij hoopt dat het Californische korps – samen met 130 soortgelijke staatsorganisaties – in het landelijke Civilian Climate Corps van Joe Biden zal worden opgenomen – als dat plan eenmaal van de grond komt. Met zijn 45 jaar aan ervaring in het veld zou het California Conservation Corps veel kunnen bijdragen aan de landelijke organisatie.

Scholen van natuurbeschermers

Hoewel de leden van het CCC zich om allerlei redenen bij het korps aanmelden, worden ze zich tijdens hun opleiding en gedurende het korpswerk steeds meer bewust van de milieuproblematiek.

Lees ook: Vijf mogelijke klimaten in de toekomst – van optimistisch tot heel vreemd

‘Als je me twee jaar geleden had gevraagd wat natuurbeschermers zoal doen, had ik geen idee gehad,’ zegt Naomi Muratalla, die in een CCC-centrum in Stockton werkt vanwaaruit de hele delta van de rivier de Sacramento wordt verzorgd. ‘Op mijn negentiende werkte ik als verzorgende van oudere mensen met beperkingen, en dat was heel heftig werk. Ik heb me voor het CCC-programma aangemeld en ben als inwonende leerling opgeleid. Je werkt met mensen met wie je samenwoont, en die mensen zijn nu een soort familieleden.

Connor Poe werkte twee jaar in een pizzarestaurant voordat hij afgelopen april lid werd van het CCC. In het najaar was hij al 84 dagen betrokken geweest bij het blussen van de Dixie, Caldor en River Fires.

Foto door David Helvarg

De 20-jarige Jamesley Giblin sloot zich in april 2021 aan bij het CCC. ‘Doe waar je blij van wordt,’ zeiden zijn ouders tegen hem – en hij is altijd blij in de natuur.

Foto door David Helvarg

‘Eerlijk waar, het heeft mijn leven veranderd. Ik dacht dat ik iets in de medische sector zou gaan doen, maar nu wil ik paden aanleggen en bomen planten. Ik wil hier over twintig jaar terugkomen en kunnen zeggen: deze groep bomen heb ik geplant.’

Met zware leren handschoenen aan gebruikt Muratalla een piek en een schop om rivierstenen te rangschikken in een wandelpad dat door de Micke Grove Zoo loopt, een gemeentelijk park in het plattelandsstadje Lodi. Haar team is bezig een schildpaddenvijver op te nemen in een grotere vlindertuin. Een ander korpslid staat met kaplaarzen aan in de vijver een houten uitkijkplatform te beitsen dat het team heeft gerestaureerd. In de buurt wachten de schildpadden in grote blauwe teilen op het moment dat ze terug naar hun vijver kunnen.

‘Het leuke aan ‘de C’s’ is dat we hier niet allemaal jongeren hebben die een moeilijke jeugd hebben gehad, zoals veel mensen denken,’ zegt John Alviso (24), lid van een brandbestrijdingsteam en voormalig reservist bij de Amerikaanse landmacht. ‘Het zijn mensen die iets willen leren, een carrière willen volgen en bereid zijn om daar hard voor te werken.’

De fysieke kant van het werk trekt veel rekruten aan. ‘Ik volgde online-lessen in kunst en woonde op zolder bij m’n ouders, in de Bay Area. Ik wilde gewoon iets actievers gaan doen,’ zegt Wing. Ze belandde in het CCC-programma voor de aanleg van wandelroutes in natuurgebieden, waar meerdere teams gemiddeld een halfjaar achter elkaar werken aan het repareren van wandelpaden in de meest onherbergzame gebieden van de staat.

Meer dan bosbranden

De ‘C’s’ komen niet alleen in actie bij natuurbranden, maar hebben in de afgelopen jaren op alle mogelijke noodsituaties gereageerd, waaronder aardbevingen, de rellen in Los Angeles en overstromingen. Sinds het begin van de coronavirus-pandemie heeft de staat CCC-leden uitgeleend om voedselbanken en vaccinatiecentra te bemannen. Korpsleden zijn ook uitgezonden voor de bestrijding van rampen buiten Californië, in Iowa, Nebraska, Texas en Louisiana en op Puerto Rico.

Bekijk waarom natuurbeschermers hun best doen voor deze kleurrijke 'koning der vogels'
National Geographic Grantee Munmun Dhalaria maakte een korte film over haar zoektocht naar de zwartkapsaterhoen, die eindigde met een van de langste waarnemingen van een wilde jujurana die ooit werd vastgelegd.

Renae Perez-Gallardo is leidinggevende bij de Tahoe Fire Crew No. 1 van het CCC. Een van haar taken is om jongere leden te leren hoe ze veilig bomen om kunnen hakken.

Foto door David Helvarg

Martin Castellon (26) komt uit San Diego. De werkomstandigheden bij het CCC zijn volgens hem net zo ‘beroerd’ als al was aangekondigd, maar toch vindt hij het werk leuk.

Foto door David Helvarg

Terwijl het in het debat over het Civilian Climate Corps vaak gaat over het creëren van goedbetaalde ‘groene banen’, in sectoren als schone energie, stadsherstel en het beheer van wetlands en bosgebieden, wijst de dagelijkse praktijk van het Californische korps meer en meer in de richting van de rampenbestrijding, iets wat in een opwarmende wereld een steeds belangrijker rol zal spelen en waarop de organisatie zich zal moeten voorbereiden.

Sommige CCC-leden dromen ervan om te worden opgeleid als brandbestrijder voor CalFire of de US Forest Service. Andere werkgevers bij de overheid die bij CCC-leden populair zijn, zijn het California Department of Transportation, de natuurparken van de staat, de US Fish and Wildlife Service en het Californische gevangenisstelsel. Ook de private bosbouwsector, firma’s die schone energie leveren en andere bedrijven zijn geïnteresseerd in het rekruteren van CCC-leden.

Lees ook: 10x Nu of nooit: bestemmingen om te bezoeken nu het nog kan

‘Werkgevers die zien dat een sollicitant lid is geweest van een CCC-team, weten dat ze op tijd op hun werk zullen verschijnen en dat ze betrouwbaar zijn,’ zegt Saito. ‘En ook dat het teamspelers zijn.’

Bouwhout

Tussen de ruïnes van Grover Hot Springs bestaat het teamspel ditmaal uit een soort getouwtrek. Voorvrouw Renae Perez-Gallardo roept de hulp van haar teamleden in wanneer een omgezaagde boom in de takken van een grotere boom blijft hangen. ‘Korpsleden verzamelen!’ roept iemand anders, waarna vrijwilligers die onder het as en het vet van kettingzagen zitten, komen aanrennen.

De CCC van president Roosevelt hield zich bezig met bosbouw en de aanleg van wegen, hutten, paden en bankjes in nationale parken en parken van staten door het hele land. Drie miljoen mannen, allemaal werkloos, ongehuwd en bijna allemaal wit, namen tussen 1933 en 1942 deel aan het programma, dat door de Tweede Wereldoorlog tot een einde kwam.

Foto door Corbis, Getty Images)

Er worden meerdere kabels en een dik touw over ‘boom nr. 104’ afgeschoten. Vijftien jonge mannen en vrouwen beginnen aan de kabels te sjorren, totdat de ruim achttien meter hoge boom eindelijk op de bodem stort. De val van de boom wordt met een luid gejuich begroet.

Lees ook: Deze diersoorten maken duidelijk hoe het klimaat verandert

Eerder gaf Perez-Gallardo les in het werken met de kettingzaag. Ze deed Alviso voor hoe hij een boom in een bepaalde richting kon laten omvallen door goed geplaatste wiggen in de stam uit te zagen en daarbij gebruik te maken van een richtmarkering op de kettingzaag. Toen ik hem vroeg of hij na zijn CCC-tijd lid van een brandbestrijdingsteam wilde worden, keek hij om naar zijn lerares, die een kop kleiner en tien jaar ouder was dan hij.

‘Ik wil doen wat Renae doet,’ zei Alviso. ‘Ik wil een carrière waarin ik andere mensen help om te leren.’

Dit artikel werd oorspronkelijk gepubliceerd in het Engels op nationalgeographic.com

Lees meer

Dit vindt u misschien ook interessant

Milieu
Foto’s getuigen van klimaatcrisis – en van hoop voor de toekomst
Milieu
Herintroductie van eik moet bosbranden in Noord-India beteugelen
Milieu
Zware bosbranden in Patagonië worden gevoed door uitheemse dennen
Milieu
Herbebossing in VS vereist miljarden zaden – en meer zadenjagers
Milieu
Vijf mogelijke klimaten in de toekomst – van optimistisch tot heel vreemd

Ontdek Nat Geo

  • Dieren
  • Milieu
  • Geschiedenis en Cultuur
  • Wetenschap
  • Reizen
  • Fotografie
  • Ruimte
  • Video

Over ons

Abonnement

  • Abonneren
  • Schrijf je in
  • Shop
  • Disney+

Volg ons

Copyright © 1996-2015 National Geographic Society. Copyright © 2015-2021 National Geographic Partners, LLC. Alle rechten voorbehouden.