Het is 1904 als tiener Robert Goddard tijdens een afscheidsrede op zijn middelbare school wijze woorden uitspreekt: ‘Het is vaak gebleken dat de droom van gisteren de hoop van vandaag en de realiteit van morgen is.’ Niets mocht als vanzelfsprekend worden beschouwd, zei hij tegen zijn toehoorders. Vandaag klinken Goddards woorden bijna profetisch – hij stierf immers voordat de mens de ruimte bereikte. Toch wordt hij regelmatig ‘vader van de moderne raketwetenschap’ genoemd, al zou het decennia duren voordat zijn genialiteit volledig werd erkend.
Wie was Robert Goddard?
Robert Hutchings Goddard werd geboren in 1882 in Worcester, Massachusetts (VS), als zoon van een uitvinder. Al op jonge leeftijd raakt hij gefascineerd door technologie en wetenschap. Sciencefiction, met name het werk van H.G. Wells, voedt zijn verbeelding.
Leestip: Astrokat Félicette overleefde een ruimtevlucht – maar werd alsnog geofferd voor de wetenschap
Op zijn zeventiende beleeft hij een moment dat hij later als beslissend zal omschrijven. Terwijl hij in een kersenboom zit, stelt hij zich voor hoe een raket naar Mars vliegt. Die dagdroom laat hem niet meer los. Hij noteert het idee in zijn dagboek en beschouwt het als het begin van zijn levenswerk.
Een revolutionair idee: raketten op vloeibare brandstof
Tijdens zijn studie natuurkunde zocht Goddard naar manieren om deze inspiratie werkelijkheid te laten worden. Buisvormige raketten, aangedreven door vaste brandstoffen zoals buskruit, bestonden al eeuwen. Later berekende Goddard, inmiddels hoogleraar aan Clark University (VS), dat dergelijke brandstoffen onvoldoende efficiënt waren om een lading de ruimte in te brengen
Alleen vloeibare brandstoffen konden de enorme stuwkracht genereren die nodig was om een raket de ruimte in te krijgen. Goddard financierde zijn werk zelf en verwierf in 1919 bekendheid toen hij bewees dat voortstuwing met vloeibare brandstof ook in het vacuüm van de ruimte zou werken.
Raketten met meerdere trappen, aangedreven door vloeibare brandstoffen, zouden een raket ooit in staat kunnen stellen een snelheid te bereiken die hoog genoeg is om de grenzen van de aardatmosfeer te overstijgen, schreef hij.
De eerste lancering ooit
De bevindingen waren revolutionair en controversieel. De media bespotten zijn idee dat een raket ooit de maan zou kunnen bereiken als ‘een ernstige aanslag op de geloofwaardigheid’.
Wil je niets missen van onze verhalen? Volg National Geographic op Google Discover en zie onze verhalen vaker terug in je Google-feed!
Maar Goddard was serieus. Hij zette zijn experimenten in het geheim voort en op 16 maart 1926 slaagde hij erin een raket te lanceren met een combinatie van benzine en vloeibare zuurstof vanaf een testlocatie op de boerderij van zijn tante in Auburn in Massachusetts. De raket, bijgenaamd Nell, bereikte een hoogte van 12,5 meter tijdens een vlucht van 2,5 seconden.
Vooruitgang in rakettechnologie
Goddard kreeg een aantal beroemde bewonderaars. Functionarissen van het Smithsonian Institution, de familie Guggenheim en luchtvaartpionier Charles Lindbergh financierden allemaal in het geheim zijn onderzoek op verschillende momenten in zijn carrière.
De toenemende zichtbaarheid van zijn donateurs en zijn raketlanceringen – en enkele veelbesproken klachten over geluidsoverlast van zijn buren in Massachusetts – dwongen hem om een afgelegenere plek te zoeken voor zijn raketonderzoek. In 1930 verplaatste hij zijn laboratorium naar Roswell (New Mexico).
Genegeerd in oorlogstijd
Ten tijde van de Tweede Wereldoorlog was Goddards raketonderzoek zo ver gevorderd dat hij probeerde zijn diensten aan te bieden aan de Amerikaanse strijdkrachten. Zijn dromen werden echter door een groot deel van de wetenschappelijke wereld niet serieus genomen.
Leestip: Hoe is de maan ontstaan? Deze theorie verdeelt wetenschappers
Goddard had eerder voorspeld dat Duitse wetenschappers hun eigen geavanceerde raketten ontwikkelden, maar de VS waren traag om het potentieel van de technologie te erkennen.
De Duitse V2-raket, een raket met vloeibare brandstof, werd uiteindelijk eind 1944 de eerste die de aardatmosfeer verliet. Tegen die tijd was Goddard terminaal ziek. Hij stierf op 10 augustus 1945 aan keelkanker.
De erfenis van Robert Goddard
Toen de Verenigde Staten in de jaren vijftig probeerden de Sovjet-Unie af te troeven in de ruimtevaart, ontdekten wetenschappers dat Goddards relatief primitieve raketexperimenten de basis hadden gelegd voor een nieuw ruimtetijdperk. Goddards bijdrage aan de ruimtevaart was zo groot dat NASA een faciliteit in Maryland naar de wetenschapper vernoemde.
Zoals de tiener Goddard al voorspelde, blijven de dromen van gisteren vaak de hoop van morgen – en Goddards werk zal de ruimteverkenning van de toekomst blijven stimuleren.
Meer ontdekken? Krijg onbeperkt toegang tot National Geographic Premium en steun onze missie. Word vandaag nog lid!
