‘Vandaag is het wat beter, want er zijn zonnige perioden en in een groot deel van het land kan het droog blijven,’ meldde De Telegraaf op 20 juni 1987. Niet bepaald het weerbericht dat je verwacht aan de vooravond van de astronomische zomer. Al bijna twee maanden lag Nederland onder invloed van een hardnekkig lagedrukgebied. Regen, wind en grijze luchten bepaalden het dagelijks leven. Hoe beleefde Nederland deze uitzonderlijk sombere start van de zomer?
De donkerste junimaand van de eeuw
‘Juni ’87: een kille, vochtige herfst…’ kopte het Limburgsch Dagblad op 27 juni. De cijfers ondersteunen die vergelijking. Juni 1987 geldt nog altijd als de somberste junimaand sinds het begin van de KNMI-metingen. Er werden slechts 92,7 zonuren geregistreerd, tegenover een gemiddelde van 212 uur. Rond 20 juni hadden grote delen van Nederland amper vijftig tot zestig uur zon gezien.
Wil je niets missen? Volg National Geographic op Google Discover en voeg toe als voorkeursbron om onze verhalen vaker te zien in je Google-feed!
Het gebrek aan heldere luchten begon veel mensen op te breken. De eigenaar van een Rotterdams reisbureau vertelde op 27 juni aan het Algemeen Dagblad dat hij sinds 1 juni bijzonder veel last-minutereizen naar de zon verkocht. ‘Vooral op maandag krijg je zulke boekingen. Dan is er weer een rot weekeinde achter de rug en dan hakken veel mensen de knoop door.’
Strandtenten zonder strandgasten
Reisbureaus deden goede zaken, net als parapluverkopers, maar de uitbaters van strandtenten keken met een moedeloze blik naar de samenpakkende wolken boven zee.
‘Man, anders kon je om deze tijd over de koppen zowat naar Engeland lopen,’ vertelde een van de weinige strandtentbezoekers in winterjas aan een verslaggever van het Limburgsch Dagblad.
Van zomerse hitte naar zeven weken kou
De lange periode van kou en regen diende zich vrij onverwacht aan: in april was het nog stralend weer geweest en werd het zelfs een dag 27 graden. Maar in mei kantelde het weerbeeld volledig. De cv-ketels moesten opnieuw aan en de temperatuur bleef vervolgens zeven weken lang onder de twintig graden.
In die periode vielen er meerdere zware stortbuien. Dat had zo zijn weerslag op de economie. Kledingwinkels bleven zitten met onverkochte zomerjurkjes en zomergewassen als komkommers en tomaten bleven in de schappen liggen. ‘De huisvrouw kookt liever kookgroente,’ aldus het Nederlands Dagblad, met dalende omzetten voor de landbouw tot gevolg.
Een kanoverhuurder en restauranteigenaar aan de Nieuwkoopse Plassen had in zes weken evenveel kano’s verhuurd als normaal in een weekend.
Kampeerders geven niet op
Een verslaggever van het Algemeen Dagblad nam eind juni een kijkje op de gewoonlijk drukbezochte seizoenscamping De Fransche Kamp. Daar zaten enkele verregende senioren in de voortent van hun caravan te haken en te puzzelen.
Leestip: In 1816 werd Europa lamgelegd door een jaar zonder zomer
Toch lieten ze zich niet uit het veld slaan. ‘Als er geen gein is aan het weer, dan zorgen we zelf wel voor de gein,’ aldus een van de kampeerders.
Ook het Zeeuwse Renesse was verlaten, op een paar fietsers in regenpakken na, die zich een weg door de duinen trapten. Boven de terrasstoelen hingen straalkachels. De verkoop van bier en frisdrank bereikte een dieptepunt.
Eindelijk een glimp van de zomer
Na zeven weken regen, wind en kou begonnen veel Nederlanders te vrezen dat de zomer van 1987 nooit echt zou beginnen. Toen kwamen de meteorologen met onverwacht goed nieuws: de laatste twee dagen van de maand zou het kwik de 25 graden aan kunnen tikken.
Leestip: Last van de warmte? In 1975 ontregelde de langste hittegolf ooit gemeten het hele land
De verslaggever van het Algemeen Dagblad was er in ieder geval blij mee: ‘Na twee maanden slecht weer zijn lichaam en geest immers hard toe aan een opgewekter weertype.’ Op 29 juni was het eindelijk zover. In De Bilt werd de zomerse temperatuur van 25 graden bereikt. Nooit eerder werd deze temperatuur zo laat in de maand gemeten.
Meer ontdekken? Krijg onbeperkt toegang tot National Geographic Premium en steun onze missie. Word vandaag nog lid!
Roeliene werkt als editor voor National Geographic. Daarnaast levert ze als wetenschapsjournalist bijdragen aan onder meer Quest en KIJK Magazine. Ze is dol op reizen, godsdienstgeschiedenis en een stevige wandeling.
