Bestemmingen

Pitcairn, de afgelegen parel

Het eiland Pitcairn staat te boek als een van de maagdelijkste plekken op aarde. donderdag, 9 november

Door Christian de Bruijn

Met de onbegrensde reismogelijkheden vandaag de dag is het lastig plekken voor te stellen waar je niet à la minute een ticket voor kan boeken. En toch, ze bestaan nog. Want midden in de Grote Oceaan, op maar liefst 5300 kilometer van het dichtstbijzijnde vasteland, ligt Pitcairn: een volkomen afgelegen, maar bewoond eiland. Met een kleine vijf vierkante kilometer is dit het op drie na kleinste land ter wereld. Oogverblindende natuur, een inwonersaantal ver onder de honderd en een bizarre geschiedenis maken Pitcairn tot een van de maagdelijkste plekken op aarde.

De muiters van de HMS Bounty

Pas in 1767 zet de westerse wereld hier voor het eerst voet aan land. Hoewel sporen van eerdere bewoning werden gevonden – naar alle waarschijnlijkheid van Polynesiërs – trof zeeman Robert Pitcairn het eiland onbewoond aan: de naam was snel gekozen. Nog geen dertig jaar later meert de HMS Bounty aan, met aan boord negen muiters van Britse komaf en een handje vol Tahitiaanse vrouwen.

Het plan? Onderduiken voor het Engelse regime en het opbouwen van een nieuw bestaan. Dit lukt, totdat walvisvaarders de afgezonderde gemeenschap in 1808 per toeval herontdekken en het eiland officieel wordt ingelijfd bij het Britse Rijk. Bewoond, zij het met de nodige uitdagingen en tegenslagen, zou Pitcairn sindsdien altijd blijven.

Zelfvoorzienend en zonder dokter

Sterker nog: de huidige zeventig inwoners zijn allen directe afstammelingen van 18de-eeuwse Bounty-bemanning. En ook al maakt internet het contact met de buitenwereld inmiddels een stuk eenvoudiger, nog altijd zijn de eilandbewoners grotendeels op zichzelf aangewezen. Groente en fruit moet dan ook zelf worden verbouwd. Vis wordt dagelijks gevangen rondom het eiland. In hoofdstad Adamstown is één supermarkt die slechts enkele dagen per week geopend is.

Zo’n driemaal per jaar stopt er een schip op weg van naar Nieuw-Zeeland naar het Panamakanaal, om goederen af te leveren die een half jaar (!) ervoor zijn besteld. The Pitcairn Miscellany voorziet maandelijks in het laatste lokale nieuws. Gezondheidsklachten? Dat kan lastig worden. Een dokter is namelijk lang niet altijd aanwezig. De voertaal is het Pitcairnees – een creoolse mix van Engels en Tahitiaans – en het bestuur is in handen van de zogeheten Eilandraad.

Bestemming van je leven

De laatste decennia opent Pitcairn voorzichtig zijn deuren voor toeristen. Let wel: een vliegveld of een haven ontbreekt. Bezoek is enkel mogelijk per schip, slechts een paar keer per jaar en alleen bij gunstige weersomstandigheden. Bij slecht weer is aanmeren te riskant en keer je onverrichterzake huiswaarts. Heb je echter flink gespaard, trekt je maag de veertig uur durende bootreis én zijn de weergoden je goed gezind, bereid je dan voor op de bestemming van je leven.

Met open armen – en met al hun handgemaakte koopwaar in de aanslag – zullen de eilandbewoners je ontvangen aan wal, of zelfs per sloep al tegemoet varen. Verwacht geen hotel, maar juist een knus opgemaakte logeerkamer bij de bewoners thuis. De locals een handje helpen met hun dagelijkse werkzaamheden geeft je een kijkje in het dagelijks leven van een van de meest afgelegen gemeenschappen ter wereld. Avontuurlijke must do’s als vissen, hiken en duiken krijgen een compleet nieuwe dimensie in deze ongeëvenaard ongerepte omgeving. Zin om naar huis te gaan? Dan is ’t hopen op goed weer. Alhoewel het natuurlijk absoluut geen straf is een paar daagjes langer op deze parel te verblijven...

Lees meer