Vanmorgen stapte ik op de trein in Beijing, ruim vier uur en 1200 kilometer later rijd ik het immense station van Xi’an binnen. Dit is een van de oudste steden van het land en markeerde ooit het eindpunt van de Zijderoute. Ook diende Xi’an eeuwenlang als hoofdstad van meerdere Chinese dynastieën. Daarom is dit misschien wel de beste plek om twee vliegen in één klap te slaan – om oud én nieuw China te ervaren.
Oud en nieuw naast elkaar
In de dagen die volgen, zie ik namelijk twee gezichten. Buiten de oude stadsmuur ontvouwt zich een moderne metropool vol hoge gebouwen, brede wegen, grote winkelcentra en hippe koffietentjes.
Maar eenmaal in het historische centrum is alles totaal anders. Daar kom je terecht in een wirwar van smalle steegjes, oude gebouwen, verweerde gevels en kleine marktjes waar bewoners hun dagelijkse boodschappen doen.
Fietsen over de eeuwenoude stadsmuur
De beste plek om dit contrast tussen oud en nieuw te observeren, vind je twaalf meter boven straatniveau: op de gigantische stadsmuur uit de Mingdynastie van de veertiende eeuw. Het is een van de best bewaarde van China. Bij de entree kun je fietsen huren, waarna je de volledige rechthoekige route rondom de oude stad kunt afleggen: bijna veertien kilometer.
Leestip: Waarom was de Verboden Stad in Beijing verboden?
Ondanks de verzengende hitte – temperaturen kunnen hier in mei al richting de veertig graden gaan – is de tocht verrassend goed vol te houden. De droge lucht hier in het binnenland maakt de hoge temperaturen beter draaglijk. Wel stop ik bijna elke kilometer voor een koud drankje, die je kunt kopen bij een van de vele automaten op de stadsmuur die verleidelijke, kleurrijke blikjes aanbieden.
Terwijl ik verder fiets, zie ik links de oude binnenstad met haar lage gebouwen en smalle steegjes, en rechts de skyline van hedendaags Xi’an. Het geheugen van mijn camera stroomt ondertussen langzaam vol.
Het terracottaleger verrast tóch
Natuurlijk bezoek ik de volgende dag ook het wereldberoemde terracottaleger aan de rand van Xi’an. Hoewel het een van de drukstbezochte attracties van China is – vooral door de Chinezen zelf – maakt het enorme complex toch diepe indruk op me. Het is een trekpleister die je misschien al vaak in reisprogramma’s hebt gezien, maar die pas écht fascineert wanneer je het met eigen ogen ziet.
Wil je niets missen? Volg National Geographic op Google Discover en voeg toe als voorkeursbron om onze verhalen vaker te zien in je Google-feed!
Meer dan achtduizend levensgrote soldaten werden ruim tweeduizend jaar geleden begraven bij het mausoleum van keizer Qin Shi Huang, de eerste keizer die China verenigde. Wat het zo bijzonder maakt, is dat vrijwel iedere terracottasoldaat uniek is. Gezichtsuitdrukkingen, kapsels en houdingen verschillen subtiel van elkaar.
Vooral de grafheuvel van deze keizer houdt me na mijn bezoek bezig: vermeende rivieren van kwik en valstrikken houden het mausoleum al meer dan 2200 jaar gesloten – een angstaanjagend gegeven.
Xi’an is een samensmelting van historie en hysterie
’s Avonds bekijk ik de beroemde lichtshow bij de Giant Wild Goose Pagoda. Fonteinen, muziek en projecties geven het een Disney-achtig karakter, maar tegelijkertijd is het toch een ‘guilty pleasure’ om te zien hoe historie en hysterie zo vernuftig samen worden gebracht. De toeschouwers staan rijen dik achter de hekken. Gelukkig heb ik me vergist in de starttijd – ik dacht dat het een halfuur eerder begon – en sta daarom helemaal vooraan.
Een heel andere, minder gestileerde ervaring is de Moslimbuurt Hui Min Jie, het levendigste deel van Xi’an. Overal staan kraampjes met kruiden, versgebakken broden en gegrild vlees. Voor mij als vegetariër is dat best confronterend: complete karkassen hingen open en bloot uitgestald. Toch hoort dat juist ook bij de ervaring van de stad – intens, chaotisch en ongefilterd.
Later haal ik mijn hart op met de beroemde biang biang-noodles die je ook zónder vlees kunt bestellen: dikke, handgetrokken noedels met chili-olie en specerijen. In Nederland betaal ik er bij mijn favoriete Chinese restaurant gerust veertien euro voor; in Xi’an kost een kom me omgerekend nauwelijks één euro. De lekkerste én goedkoopste maaltijd van mijn bezoek.
Verleden en heden bestaan naast elkaar
Nu ik na twee weken ‘cityhoppen’ door China weer thuis ben, denk ik nog veel aan Xi’an. Eerlijk is eerlijk: wie op zoek is naar de spectaculairste skyline van het land kan beter naar het mondaine Shanghai of het bizarre Chongqing reizen.
Xi’an moet het minder hebben van futuristische wolkenkrabbers en meer van de bijzondere botsing tussen verleden en heden. Dat maakt de stad zo fascinerend: duizenden jaren Chinese geschiedenis en het moderne leven bestaan hier heel vanzelfsprekend naast elkaar.
Meer ontdekken? Krijg onbeperkt toegang tot National Geographic Premium en steun onze missie. Word vandaag nog lid!
Ramon is freelance editor voor National Geographic. Al jong raakte hij gefascineerd door de wisselwerking tussen mens en omgeving, vooral op de meest afgelegen plekken ter wereld. Niet voor niets studeerde hij sociale geografie. Zijn favoriete uitdaging als redacteur is om complexe verhalen om te zetten in begrijpelijke teksten.
