Deze week staat National Geographic in het teken van de Wadden. De komende dagen nemen onze redacteuren je mee naar hun favoriete plekken op de Waddeneilanden. Eerder kon je Roeliene's tips voor Texel en Stéphanie's tips voor Vlieland lezen, vandaag deelt redacteur Ramon waarom Terschelling niet te vergelijken is met de andere Waddeneilanden.

Op twee uur varen vanaf Harlingen kom je terecht in een totaal andere wereld: Terschelling is ruig, ruim en relaxed. Maar die woorden zouden in principe ook op de andere Waddeneilanden uit het ezelsbruggetje 'TVTAS' van toepassing kunnen zijn. Toch onderscheidt Terschelling zich duidelijk van Texel, Vlieland, Ameland en Schiermonnikoog. Deze negen bijzondere kenmerken maken het eiland uniek.

1. Oerol, publiekstrekker van formaat

    Tijdens het tiendaagse festival Oerol, dat elk jaar in juni plaatsvindt, komen theater, muziek en beeldende kunst samen in de natuur. Het eiland verandert voor even in een openluchtpodium waar jaarlijks zo'n 50.000 bezoekers naartoe trekken. Je verplaatst je voornamelijk per fiets van de ene naar de andere locatie.

    2. Cranberries, lokale smaakmaker

    Terschelling staat, net als de andere Waddeneilanden, bekend om zijn prachtige natuur. Maar het is vooral de cranberry, ook wel het 'rode goud' genoemd, die onlosmakelijk met het eiland verbonden is.

    Volgens een bekende eilandlegende spoelde in de negentiende eeuw een vat met cranberries aan op het strand. De zaden verspreidden zich over het eiland, waarna de plant uitstekend bleek te gedijen in de duinvalleien van Terschelling. Ze worden onder andere gebruikt in jam, sap en traditionele gerechten, waardoor ze een echte smaakmaker zijn in de lokale keuken.

    3. Het nachtleven, populair onder jongeren

    Terschelling staat bekend als uitgaanseiland door het grote horeca-aanbod. De gezelligheid concentreert zich voornamelijk in Midsland, het feestdorp met veel bekende kroegen, en West-Terschelling, de aankomsthaven met tal van cafés en restaurants.

    Jaarlijks trekken veel jongeren voor hun examenreis of zomervakantie naar het eiland. Vriendengroepen zetten vaak hun tent op bij Appelhof, dat landelijke bekendheid geniet als populaire jongerencamping.

    4. De Boschplaat, ongerept natuurgebied

    Aan de oostzijde van Terschelling ligt De Boschplaat, een uitgestrekt natuurgebied van duinen, kwelders, stranden en duinvalleien. Het is een geliefde plek voor vogels. Jaarlijks broeden hier duizenden sterns, lepelaars en andere kustvogels.

    luchtfoto van de boschplaat op terschelling
    claffra//Getty Images
    De Boschplaat behoort tot de belangrijkste natuurgebieden van Nederland en maakt deel uit van het UNESCO-werelderfgoed Waddenzee.

    Omdat grote delen van het gebied beschermd zijn, heeft de natuur er vrij spel. Daardoor kun je er nog volop genieten van rust, ruimte en weidse vergezichten.

    5. Sterren kijken in diepe duisternis

    Overdag is natuurgebied de Boschplaat absoluut een must-see, maar ook ’s avonds en ’s nachts is het zeker een bezoek waard. Het is namelijk het eerste officiële Dark Sky Park van Nederland. Dit is een plek waar de duisternis actief wordt beschermd. Hierdoor kun je met het blote oog heel goed de sterrenhemel zien.

    6. Drie unieke dialecten op één eiland

    Op Terschelling wordt naast het Nederlands en Fries een bijzondere variatie aan streektalen gesproken. Het eiland kent drie duidelijk van elkaar te onderscheiden streektalen of dialecten.

    Westers wordt gesproken in het – hoe kan het ook anders – westen van het eiland, waaronder West-Terschelling. Dit is een Fries dialect. Aasters wordt gesproken in het oostelijke deel, onder andere in Hoorn en Oosterend. Dit is ook een conservatief Fries dialect, dat nog veel oude kenmerken heeft behouden. Meslânzers is het dialect van het centrale dorp Midsland. Dit is geen puur Fries dialect, maar een Hollands-Friese mengtaal.

    7. Sunderum, mysterieus volksfeest

    Op delen van Terschelling wordt Sunderum jaarlijks op 6 december gevierd. Het is een (besloten) eilandtraditie waarvan sommigen vermoeden dat de oorsprong teruggaat tot voorchristelijke tradities. Volgens de overlevering dient het feest om boze geesten en demonen te verdrijven.

    Wil je niets missen? Volg National Geographic op Google Discover en voeg toe als voorkeursbron om onze verhalen vaker te zien in je Google-feed!

    Deelnemers hullen zich in zelfgemaakte, angstaanjagende of juist grappige kostuums en maskers, vaak gemaakt van natuurlijke materialen zoals jute en stro. Ze proberen onherkenbaar te blijven. Daarom spreken de 'Sunderums' ook met een zware, onnatuurlijke stem.

    8. De Brandaris, oudste vuurtoren van Nederland

    De Brandaris is zonder twijfel het bekendste herkenningspunt van Terschelling. De 55 meter hoge vuurtoren torent al eeuwen boven West-Terschelling uit en is van verre zichtbaar voor schepen op de Waddenzee en de Noordzee.

    De huidige Brandaris werd gebouwd in 1594 en is daarmee de oudste nog werkende vuurtoren van Nederland. Al eeuwenlang speelt de toren een belangrijke rol in de scheepvaart rond de Wadden, een gebied dat bekendstaat om zijn verraderlijke zandbanken en sterke stromingen.

    9. Een van de beste plekken om te strandjutten

    Door de ligging langs drukke scheepvaartroutes heeft Terschelling een lange geschiedenis als jutterseiland. Eeuwenlang spoelden na stormen allerlei voorwerpen aan op de stranden, van houten vaten en touw tot complete ladingen van gestrande schepen. Het jutten groeide zo uit tot een belangrijk onderdeel van de eilandcultuur.

    Ook vandaag de dag spreken verhalen over schipbreuken, aangespoelde schatten en verdwenen schepen nog altijd tot de verbeelding. In de wateren rond Terschelling liggen bovendien tientallen historische scheepswrakken verborgen.

    Ben je benieuwd naar meer inspiratie voor de Wadden? Lees ook de tips van redacteur Roeliene voor Texel en de tips van redacteur Stéphanie voor Vlieland, en kom morgen terug voor onze aanbevelingen voor Ameland.

    Meer ontdekken? Krijg onbeperkt toegang tot National Geographic Premium en steun onze missie. Word vandaag nog lid!

    Headshot of Ramon Holle

    Ramon is freelance editor voor National Geographic. Al jong raakte hij gefascineerd door de wisselwerking tussen mens en omgeving, vooral op de meest afgelegen plekken ter wereld. Niet voor niets studeerde hij sociale geografie. Zijn favoriete uitdaging als redacteur is om complexe verhalen om te zetten in begrijpelijke teksten.