Deze week staat National Geographic in het teken van de Wadden. De afgelopen dagen namen onze redacteuren je mee naar hun favoriete plekken op de Waddeneilanden. Eerder kon je lezen over Texel, Vlieland, Terschelling en Ameland, vandaag deelt redacteur Ramon waarom zijn liefde voor de Wadden ooit op Schiermonnikoog begon.

Wie in het dichtbevolkte Nederland op zoek is naar kalmte, kan terecht op Schiermonnikoog. Het kleinste bewoonde Waddeneiland staat bekend als een oase van rust en ongerepte natuur. Het heeft slechts één dorp en minder dan duizend inwoners, maar dat betekent niet dat er weinig te beleven is. Veel bezoekers keren er telkens weer terug. Het heeft ook een speciaal plekje in mijn hart: mijn Waddenfascinatie begon hier.

Ultiem vakantiegeluk

Het was het eerste Waddeneiland waar ik zelf ooit voet aan land zette. Ik was nog kind, amper negen jaar oud, en ging op kamp met de lokale sportvereniging. Met tientallen dorpsgenoten zetten we koers richting het noorden en namen we de veerboot vanaf Lauwersoog.

Dat ik voor het eerst alleen op vakantie ging – althans: zonder ouders – zorgde voor een opwinding die deels uit enthousiasme en deels uit nervositeit voortkwam. Dat gold net zo goed voor alle anderen. We renden over het dek en gilden het uit.

Wil je niets missen? Volg National Geographic op Google Discover en voeg toe als voorkeursbron om onze verhalen vaker te zien in je Google-feed!

Wat volgde was een week vol ultiem vakantiegeluk. Het is nu, ruim twintig jaar later, zo’n buitengewone herinnering die je alleen uit je jeugd kunt hebben – nostalgie in zijn puurste vorm.

Zorgeloos gevoel

Onze tijd brachten we door met zwemmen, spooktochten, droppings en andere buitenactiviteiten. Ondanks dat er vanzelfsprekend altijd begeleiders in de buurt waren, werden we verrassend vrij gelaten. Het eiland vormt tenslotte een relatief veilige bubbel, omdat er van autoverkeer nauwelijks sprake is en criminaliteit er zeldzaam is. Verdwalen kun je er wel even, maar nooit echt ver.

Voor mij is dat zorgeloze gevoel voor altijd geassocieerd met de Waddeneilanden. Dat begint al op de veerboot. Als je het vasteland achter je ziet verdwijnen en je de wind voelt aanzwellen, komt er een bepaalde rust over je heen. In het Nederlands hebben we er een mooie term voor: ‘uitwaaien’ – je hoofd leegmaken en de stress van je af laten glijden.

Wat te doen op Schiermonnikoog?

Schiermonnikoog is de perfecte uitwaaibestemming. Het eiland is autoluw, dus wordt door bezoekers vooral te voet of per fiets beleefd. In 1989 werd het uitgeroepen tot een van de Nationale Parken van Nederland. Het kent een prachtige natuur, rijk aan flora en fauna. Daar kun je dankzij een uitgebreid net van wandel-, fiets- en ruiterpaden veel van zien.

Ook het strand, een van de breedste van Europa, biedt legio mogelijkheden. Het activiteitenstrand bij Paal 3 is vooral geliefd onder vliegeraars, strandzeilers en (kite)surfers. Daarnaast is sterrenkijken erg populair op Schiermonnikoog. Het is een van de donkerste plekken van Nederland en er worden regelmatig excursies in het donker georganiseerd.

In het enige dorp staan veel prachtig gerestaureerde eilanderhuizen. Het oudste is huisje Marten uit 1724, aan de Middenstreek. De verschillende hotels, restaurants en cafés bieden bovendien volop keuze om lekker te dineren of gezellig op een terrasje te zitten. Natuurlijk kun je ook een van de vier strandpaviljoens opzoeken om te genieten van een weidser uitzicht.

Een eiland om naar terug te keren

Inmiddels heb ik alle Waddeneilanden bezocht. Elk eiland heeft zijn eigen karakter, landschap en charme. Toch blijft Schiermonnikoog voor mij bijzonder, omdat hier mijn waddenfascinatie begon: de overtocht, de zilte lucht, het gevoel van vrijheid en de ontdekking dat je soms helemaal niet ver hoeft te reizen om even aan het dagelijkse leven te ontsnappen.

Meer ontdekken? Krijg onbeperkt toegang tot National Geographic Premium en steun onze missie. Word vandaag nog lid!

Headshot of Ramon Holle

Ramon is freelance editor voor National Geographic. Al jong raakte hij gefascineerd door de wisselwerking tussen mens en omgeving, vooral op de meest afgelegen plekken ter wereld. Niet voor niets studeerde hij sociale geografie. Zijn favoriete uitdaging als redacteur is om complexe verhalen om te zetten in begrijpelijke teksten.