Dieren

Kijk hoe een vogelspin er met een buidelrat vandoor gaat

Op een nacht stuitten onderzoekers in de regenwouden van Peru op iets wat geen van hen ooit had gezien: een vogelspin ter grootte van een etensbord die zich tegoed deed aan een kleine buidelrat. maandag, 4 maart 2019

Door Mary Bates

Volgens een nieuwe studie zijn ongewervelde dieren als spinnen de eigenlijke koningen van de jungle, omdat ze zich voeden met een verbluffende hoeveelheid gewervelde dieren in het Amazonegebied.

Onlangs legden biologen vijftien ‘ontmoetingen’ vast waarbij ongewervelde dieren de jagers waren en gewervelde dieren de prooidieren. Op het verzamelde video- en fotobewijs is te zien hoe ongewervelde dieren zich voeden met kikkervisjes, hagedissen, slangen – en zelfs een opossum, iets wat nog nooit eerder werd geobserveerd.

Hoewel dit soort gedrag eerder is vastgelegd, levert de nieuwe studie meer bewijzen op voor de grote aantallen gewervelde dieren dat ten prooi valt aan kleine roofdieren, met name spinnen.

“Het is niet ongebruikelijk dat ongewervelde dieren zich voeden met gewervelde dieren, maar over het algemeen werd aangenomen dat het geen belangrijke factor in de sterftecijfers voor amfibieën en reptielen was,” zegt onderzoeksleider Rudolf von May, bioloog aan University of Michigan.

“Onze kennis over dit soort verhoudingen is nog altijd beperkt.”

Een nieuwe ontdekking

Von May en zijn collega’s deden het merendeel van hun observaties ‘s nachts, in het tropische regenwoud van het Peruaanse laagland, een van de gebieden met de hoogste biodiversiteit ter wereld. Tijdens de duisternis in het bos zijn ontelbare achtpotige jagers op pad, vooral kamspinnen (Ctenidae).

“Wat ’s nachts opvalt, is de hoeveelheid spinnen op alle niveaus van het bos – op de grond, in de bladeren, op de takken, ,” zegt Von May, wiens studie vorige week in het tijdschrift Amphibian & Reptile Conservation verscheen. “Wanneer we er ’s nachts op uit gaan, zien we vaak spinnen met hun prooi, meestal andere ongewervelde dieren als krekels en motten.”

“Maar af en toe zien we een spin met een kikker of hagedis.”

Het team vond ook de lichamen van twee slangen, waaronder een giftige koraalslang, die ten prooi waren gevallen aan duizendpoten.

Maar op een nacht stuitten de onderzoekers op iets wat geen van hen ooit had gezien: een vogelspin ter grootte van een etensbord die zich tegoed deed aan een kleine opossum.

“De opossum was al door de vogelspin gegrepen en verzette zich nog zwakjes, maar na dertig seconden stopte hij met spartelen,” schrijft promovendus Michael Grundler, een van de medeauteurs van de nieuwe studie, in een verklaring.

“We waren tamelijk opgetogen en geschokt, en we konden maar moeilijk geloven wat we daar zagen,” zegt Grundler.

Later bevestigde Robert Voss, mammoloog van het American Museum of Natural History, dat ze voor het eerst hadden vastgelegd hoe een opossum ten prooi was gevallen aan een grote ‘rechtkakige’ of ‘vogelspinachtige’ (mygalomorphae).

Rick West, een onafhankelijk arachnoloog en vogelspinexpert die niet bij het nieuwe onderzoek was betrokken, schrijft in een e-mail dat “het ongebruikelijk is dat vogelspinnen op gewervelde dieren jagen, maar het komt af en toe voor. Het zijn opportunistische jagers en ze voeden zich met alles wat ze de baas kunnen zijn.”

“In het Zuid-Amerikaanse regenwoud heb ik gezien dat enkele van de grotere vogelspinnen vaak op kikkers jagen, en dat werd in dit artikel bevestigd.”

Heulen met de vijand

Naast de relatie van jager en prooi hebben de onderzoekers een eerder bericht over een bijzondere relatie tussen een kikkersoort en een spinnensoort kunnen bevestigen. Hoewel vogelspinnen uit het geslacht Pamphobeteusaf en toe de gelegenheid te baat nemen om een kikker op te eten, laten ze één soort uit de groep van smalbekkikkers, van de soort Chiasmocleis royi, in hun ondergrondse holen leven.

“We weten niet wat de spinnen ervan weerhoudt om de kikkers op te eten,” zegt Von May. “Er zijn zoveel kikkersoorten in het Amazonegebied, en voor zover wij weten, is dit is de enige soort die met deze spin kan samenleven.”

Von May en zijn collega’s denken dat de kikker de spin een of ander voordeel biedt, bijvoorbeeld door parasieten van de spin te verwijderen.

“Het lijkt er misschien op dat iedereen elkaar afmaakt, maar in dit ene geval zien we dat kikkers hebben uitgevonden hoe ze met een spin kunnen samenleven.”

Een woud vol kruipers

In het onderzoeksgebied in Peru komen minstens 85 soorten amfibieën en 90 soorten reptielen voor, aldus Von May.

Gezien die hoge biodiversiteit en de grote aantallen ongewervelde dieren in het Amazonegebied is het potentieel voor dit soort interacties verbijsterend groot.

“Dit soort cijfers over de natuur zijn waardevol voor een beter inzicht in de wijze waarop biologische gemeenschappen in tropische regenwouden zijn georganiseerd,” zegt Von May.

Dit artikel werd oorspronkelijk in het Engels gepubliceerd op NationalGeographic.com

Lees meer