Maansverduistering

Wanneer je naar het heelal kijkt kan je vaak wel de maan ontdekken. Zeker in de avond zie je een witte gloed van de maan vandaan komen. Het lijkt erop dat de maan daadwerkelijk oplicht maar het tegendeel is waar.
Maansverduistering boven Australië
Foto van Michaela Skovranova @mishkusk
Gepubliceerd 2 aug. 2021 14:05 CEST

De maan stuurt vanuit zichzelf geen licht uit. Dit komt doordat de zon haar licht uitstraalt op de maan. Het licht wordt vervolgens weerkaatst op de aarde waardoor het lijkt of de maan licht geeft.

Wanneer de zon niet de mogelijkheid heeft om het licht uit te stralen op de maan, wordt het verduisterd. Dit wordt een maansverduistering genoemd. Een maansverduistering ontstaat dus wanneer de zon, de aarde en de maan exact op één lijn liggen. De aarde zorgt er dan voor dat het licht vanuit de niet de maan kan bereiken.

Opvallend feitje is dat de maan, net als de aarde, tot elkaar worden aangetrokken door de zwaartekracht. Hierdoor zie je altijd maar een kant van de maan. De andere kant van de maan is volledig donker omdat daar de zon niet haar licht op kan schijnen. Dat is ook de reden dat de andere kant van de maan door een mens nog nooit is bezocht.

Maansverduistering 101
Er zijn drie soorten maansverduistering: totaal, gedeeltelijk en penumbraal. In deze video wordt uitgelegd waardoor een maansverduistering ontstaat.

Een totale maansverduistering

Wanneer de kernschaduw van de aarde de zon verduisterd wordt dat een totale maansverduistering genoemd. Echter, door de atmosfeer die om de aarde heen zit kan de maan nog wel iets oplichten. Dit kan resulteren in een rode gloed dat op de maan wordt geprojecteerd en wordt er gesproken over een bloedmaan. De kleur van de rode gloed kan wat afwijken en dit is afhankelijk van het aantal stofjes en gassen in de atmosfeer. Wanneer er niet veel gassen en stofjes in de atmosfeer zitten, zal de maan een fellere rode kleur hebben.

Een totale maansverduistering komt minder vaak voor dan een gedeeltelijke maansverduistering. De reden hiervoor is dat de kernschaduw groter is wanneer de maan dichter bij de aarde staat.

Een wit lichtstipje helemaal links markeert de plek waar een meteoor inslaat op de maan tijdens een volledige maansverduistering op 20 januari.
Foto van CHRISTIAN FRÖSCHLIN

Een gedeeltelijke maansverduistering

Een gedeeltelijke maansverduistering vindt plaats wanneer de maan door de bijschaduw van de aarde gedeeltelijk wordt verduisterd. De kernschaduw van de aarde wordt de umbra genoemd en de bijschaduw van de aarde wordt penumbrale genoemd.

Wanneer komt een maansverduistering voor?

Een maanverduistering kan meerdere keren per jaar voorkomen en is ansich niet een heel bijzonder natuurverschijnsel. Een maansverduistering is niet altijd te zien. Dit is namelijk afhankelijk vanuit waar op de aarde je naar de maan kijkt en of de aarde de maan volledig of gedeeltelijk verduisterd. Zo kan het voorkomen dat de maan voor een gedeelte verduisterd wordt en dat duurt dan ook maar zeer kort. Daarentegen een volledige maansverduistering duurt een stuk langer, soms wel tot een uur.

De afstand van de aarde tot de maan

De maan legt een elliptische baan af om de aarde. Dat betekent dat het ene moment de maan dichter bij de aarde ligt, dan op het andere moment. De afstand van de maan tot de aarde op het verste punt is zo’n 405.000 kilometer. Dit punt wordt ook wel de apogeum genoemd. De perigeum, de kleinste afstand tot de maan, is zo’n 363.000 kilometer. Wanneer de maan het dichtst bij de aarde staat wordt het een ‘supermaan’ genoemd omdat de maan veel groter lijkt dan normaal het geval is.

Lees meer

Ontdek Nat Geo

  • Dieren
  • Milieu
  • Geschiedenis en Cultuur
  • Wetenschap
  • Reizen
  • Fotografie
  • Ruimte
  • Video

Over ons

Abonnement

  • Abonneren
  • Schrijf je in
  • Shop
  • Disney+

Volg ons

  • Gebruiksvoorwaarden
  • Privacyverklaring
  • Cookiebeleid
Copyright © 1996-2015 National Geographic Society. Copyright © 2015-2017 National Geographic Partners, LLC. Alle rechten voorbehouden.