Deze kikkers smelten als het paarseizoen eraan komt

Boskikkers verkeren in de winter in een opmerkelijke staat: bevroren, maar nog wel in leven. Als ze in het voorjaar eenmaal ontdooien, gaan ze in vennen en poelen op zoek naar een partner om mee te paren.

Door Annie Roth
Gepubliceerd 12 sep. 2022 14:03 CEST
departments-10.2022-BI-Wood Frogs

Boskikkers kunnen verschillende kleuren groen, grijs, rood en bruin zijn, waarbij de kleuren van de vrouwtjes feller zijn dan die van de mannetjes. Wel hebben alle kikkers van deze soort de kenmerkende maskerachtige zwarte tekening rond de ogen. Deze boskikker werd gefotografeerd in het National Aquarium in Baltimore.

Foto door Joël Sartore, National Geographic Photo Ark

Veel amfibieën in Noord-Amerika duiken in de winter diep onder water of in een holletje onder de grond om te voorkomen dat ze bevriezen. Zo niet de boskikker. Deze diertjes ter grootte van een vijg blijven waar ze zijn op het land terwijl het water tussen hun cellen bevriest. Ze brengen de winter door in een soort cryoslaap.

Als het voorjaar aanbreekt, worden de meeste boskikkers wakker uit hun ijskoude sluimer en kunnen ze maar aan één ding denken: seks. Mannetjes zoeken een ven of tijdelijk poeltje op en roepen de vrouwtjes. Het geluid klinkt ‘zo’n beetje als een kwakende eend,’ aldus bioloog Ryan Calsbeek van het Amerikaanse Darthmouth College, die onderzoek doet naar het seksleven van amfibieën. Naarmate meer mannetjes mee gaan doen, is het gekwaak door het hele bos te horen.

Onder luide aanmoediging uit de vennen springen de vrouwtjes in de richting van het geluid dat ze het meest aantrekkelijk vinden. Tijdens een recent onderzoek met een akoestische camera kon Calsbeek achterhalen dat boskikkervrouwtjes (net als veel mensen) diepe, hese stemmen onweerstaanbaar vinden. Het zijn vaak grote kikkers die dergelijk geluid produceren – maar als een vrouwtje eenmaal naar een ven is gelokt, wordt ze belaagd door alle mannetjes die erin zitten, ook door de kleine sopranen. De winnaar is het mannetje dat het vrouwtje te pakken krijgt en op haar gaat zitten, waarbij hij zijn voorpoten om haar lijf slaat; deze greep wordt ook wel ‘amplexus’ genoemd. Hij knijpt tot ze haar eitjes afzet in het water, waarna hij ze bevrucht met zijn sperma.

Het lot heeft bepaald dat boskikkervrouwtjes verschillende paarkansen hebben tijdens de twee of drie jaar die ze leven. De kans is dus groot dat ze op zijn minst één ‘baritonlover’ zal vinden.

Leefgebied

Lithobates sylvaticus is de enige amfibie die ten noorden van de poolcirkel leeft. De soort komt voor in Canada en de Verenigde Staten, onder meer in Alaska, in gebieden met toendra’s, grasland en bossen.

Andere weetjes

In het lichaam van boskikkers wordt een soort natuurlijk antivriesmiddel geproduceerd, waardoor de cellen van de dieren niet barsten wanneer ze in de winter bevriezen. De duimen van de mannetjes zwellen op tijdens het paren, zodat ze de vrouwtjes beter kunnen vasthouden.

Dit artikel verschijnt in de editie van oktober 2022 van het National Geographic magazine.
Lees meer

Dit vindt u misschien ook interessant

Dieren
Deze bedreigde schildpad heeft een ‘punkkapsel’ van algen
Dieren
Om te begrijpen hoe slijkspringers paren, moet je diep de modder in
Dieren
Deze schuwe paradijsvogel schittert in paartijd
Dieren
Deze pad is erg kieskeurig als het om paren gaat
Dieren
Waarom we de mysteries van het dierenbrein willen ontrafelen

Ontdek Nat Geo

  • Dieren
  • Milieu
  • Geschiedenis en Cultuur
  • Wetenschap
  • Reizen
  • Fotografie
  • Ruimte
  • Video

Over ons

Abonnement

  • Abonneren
  • Schrijf je in
  • Shop
  • Disney+

Volg ons

Copyright © 1996-2015 National Geographic Society. Copyright © 2015-2021 National Geographic Partners, LLC. Alle rechten voorbehouden.