Midden op de George IV Bridge, een van de drukstbezochte straten in Edinburgh, staat een standbeeld van een kleine skyeterriër genaamd Bobby. Bobby groeide uit tot een beroemdheid nadat hij, na de dood van zijn baasje, veertien jaar lang diens graf op begraafplaats Greyfriars bleef bewaken. In de negentiende eeuw raakte zijn verhaal wijdverbreid, en tot op de dag van vandaag trekt het monumentje van Bobby bezoekers van over de hele wereld.
Een eenzame nachtwaker en zijn trouwe hond
Halverwege de negentiende eeuw waren Bobby en zijn eigenaar John Gray een vertrouwd gezicht in Edinburgh. Gray was in 1850 samen met zijn gezin naar Edinburgh verhuisd, maar kon daar geen werk vinden als tuinman, het beroep dat hij eerder had uitgeoefend. Uit noodzaak besloot hij zich daarom aan te sluiten bij de politie en werd aangesteld als nachtwaker.
Leestip: Zo geef je je hond een langer en gezonder leven – 6 wetenschappelijke tips
Het werk was zwaar en eenzaam. Om gezelschap te hebben tijdens zijn nachtelijke rondes kocht Gray een skyeterriër, die hij Bobby noemde. Vanaf dat moment waren de twee onafscheidelijk. Of het nu stormde of regende, Bobby bleef trouw aan Grays zijde terwijl hij ’s nachts door de stad patrouilleerde.
Trouw tot voorbij de dood
Het gure Schotse klimaat en de zware nachtdiensten eisten hun tol. Na enkele jaren werd bij Gray tuberculose vastgesteld. Hij overleed op 15 februari 1858 en werd begraven op Greyfriars Kirkyard.
Wil je niets missen van onze verhalen? Volg National Geographic op Google Discover en zie onze verhalen vaker terug in je Google-feed!
Na de begrafenis weigerde Bobby te vertrekken. Net als tijdens hun gezamenlijke rondes bleef hij bij Gray, nu bij diens graf. Pogingen van het kerkhofpersoneel om de hond weg te sturen haalden niets uit: Bobby keerde telkens terug.
Uiteindelijk legden de beheerders zich erbij neer. Ze besloten dat, als Bobby koste wat kost naar het graf bleef terugkeren, ze het hem tenminste comfortabel konden maken. Ze maakten een kleine schuilplaats naast Grays graf, zodat Bobby tijdens regenachtige bezoeken droog kon liggen.
Een dagelijks ritueel door de stad
Al snel verspreidde het verhaal van de trouwe Bobby zich door Edinburgh en daarbuiten. Naar verluidt verzamelden zich elke middag rond één uur menigten bij de ingang van Greyfriars. Op dat moment klonk het bekende kanonschot van Edinburgh en verliet Bobby samen met de lokale timmerman William Dow het kerkhof om te lunchen.
Tijdens hun lunchronde bezochten ze altijd hetzelfde koffiehuis waar Bobby vroeger al met zijn overleden baasje kwam: John Traill’s Temperance Coffee House. Zelfs toen de eigenaar van het koffiehuis overleed, beloofden zijn opvolgers de traditie voort te zetten.
Hoe Edinburgh Bobby redde
De bewoners van Edinburgh zorgden goed voor Bobby, maar er dreigde gevaar toen in 1867 een nieuwe verordening werd aangenomen. Die verplichtte dat alle honden een vergunning moesten hebben én een halsband moesten dragen; zonder die papieren werden ze afgemaakt.
Leestip: 5 feiten over ruimtehondje Laika, het eerste levende wezen in een baan om de aarde
Sir William Chambers, destijds de hoogste bestuurder van Edinburgh, was zo onder de indruk van Bobby’s toewijding dat hij het op zich nam diens vergunning te betalen. Ook schonk hij Bobby een halsband met daarop een koperen inscriptie: ‘Greyfriars Bobby from the Lord Provost 1867 licensed.’ Deze halsband wordt nog altijd tentoongesteld in het Museum of Edinburgh.
Bobby wordt een stadssymbool
Veertien jaar lang bleef Bobby zijn eigenaar trouw en hield hij bijna dagelijks de wacht bij diens graf. Na zijn overlijden schonk barones Angela Georgina Burdett-Coutts een granieten fontein aan de stad, met daarop een beeld van de trouwe skyeterriër.
In 1873 werd het standbeeld onthuld, tegenover Greyfriars Kirkyard. Bobby kreeg ook een eigen graf, op hetzelfde kerkhof als waar zijn eigenaar ligt. Op zijn grafsteen staat te lezen: ‘Greyfriars Bobby, overleden 14 januari 1872, 16 jaar oud. Laat zijn loyaliteit en toewijding een les voor ons allen zijn.’
Meer ontdekken? Krijg onbeperkt toegang tot National Geographic Premium en steun onze missie. Word vandaag nog lid!
