Liefhebbers van de motorsport verzamelen zich dit weekend in het Drentse Assen, waar de MotoGP verreden gaat worden. Net als vijftig jaar geleden valt de race in een bijzonder warm weekend, alleen waren ze daar tijdens de hittegolf van 1976 niet zo goed op voorbereid. Honderden bezoekers belandden bij de EHBO en coureurs zakten van de hitte in elkaar. De race was ‘een onvoorstelbare ravage’, aldus het Algemeen Dagblad van 1976.
Levensgevaarlijke stuurfouten
‘Op het gloeiende asfalt van het circuit van Drenthe werden de races een slijtageslag voor mensen en machines en het aantal uitvallers was dan ook ongekend groot,’ zo schreef de Leeuwarder Courant na afloop van het raceweekend. Nederland stond op 26 juni 1976 aan het begin van een intense hittegolf – precies het weekend waarin de TT Assen plaatsvond.
Van een vooruitziende blik was geen sprake. Geen van de races werd ingekort, ondanks dat coureurs vanwege de hitte levensgevaarlijke stuurfouten begonnen te maken. Zo week de Zwitser Philippe Coulon ‘kwakkelend van zijn ideale lijn af’, aldus het Algemeen Dagblad, maar wist net op tijd de pitstraat te bereiken, waar hij bijna in elkaar stortte en door de EHBO moest worden opgelapt.
De Nederlandse zijspanrenner Jaap Geerts moest na de race uitpuffen onder een boom, waar hij flessen koud water over zichzelf goot. ‘Het is niet te beschrijven hoe zwaar het was,’ vertelde hij aan Nieuwsblad van het Noorden. ‘Je hebt de buitentemperatuur en daar komt de hitte van de motor nog eens bij.’
Toch kwam Geerts er beter vanaf dan de Engelse zijspanrenner Georg O'Dell. Geerts was op de achtste plek geëindigd, terwijl het stuur van O’Dell zo heet was geworden dat hij blaren op de handen kreeg en moest opgeven.
Hartstilstand tijdens de TT Assen
De coureur die er het beroerdst aan toe was, was zonder twijfel de Zwitser Hermann Schmid. Hij won de race met de zijspan, maar moest nog voor de inzet van het volkslied worden afgevoerd vanwege een hartstilstand. Gelukkig kon hij door snel en kundig optreden van het ambulancepersoneel van de dood worden gered.
Wil je niets missen van onze verhalen? Volg National Geographic op Google Discover en zie onze verhalen vaker terug in je Google-feed!
Er was ook klein leed. Nieuwsblad van het Noorden sprak een caféhouder uit Rolde, die klaagde over het feit dat niemand op de tribune zijn warme worst, soep en broodjes wilde kopen. Zijn voorraad bier was lauw geworden, omdat zijn ijsstaven op waren. ‘En lauw bier kun je nergens kwijt,’ aldus de teleurgestelde cafébaas.
Publiek vond het te heet
De coureurs hadden het warm, maar het publiek ook. Volgens Nieuwsblad van het Noorden begonnen de tribunes al leeg te lopen, ver voordat de coureurs klaar waren met hun races. De temperatuur op het circuit was tot zo’n veertig graden opgelopen, wat voor velen te heet bleek om te blijven zitten.
De EHBO’ers hadden er een dagtaak aan om mensen die door de hitte waren geveld weer op te lappen met zouttabletten en koud water. Naar schatting zeshonderd tot duizend bezoekershadden dergelijke hulp nodig om op de been te blijven.
De Nederlandse motorcoureur Wil Hartog leek nog het minst aangedaan door de hitte. Waar de meeste coureurs na de race niet wisten hoe snel ze hun leren pakken moesten uittrekken, deed hij rustig zijn spierwitte overall open. ‘Inderdaad, Wil Hartog stapte na een moordende 500 cc-race van zijn fiets alsof hij juist op zijn gemak een interessante postzegelverzameling had bekeken,’ aldus De Telegraaf. Hij werd uiteindelijk derde.
Voorzorgsmaatregelen MotoGP
Als de TT Assen 1976 ons iets geleerd heeft, is dat het treffen van voorzorgsmaatregelen geen overbodige luxe is. De organisatie van de MotoGP doet dat in 2026 dan ook. Bezoekers mogen hun eigen water meenemen en verspreid over het terrein staan waterpunten, neveldouches en dispensers met zonnebrandcrème. En de coureurs? Hopelijk blijven zij zonder zonnesteek op hun motor zitten.
Meer ontdekken? Krijg onbeperkt toegang tot National Geographic Premium en steun onze missie. Word vandaag nog lid!
Roeliene werkt als editor voor National Geographic. Daarnaast levert ze als wetenschapsjournalist bijdragen aan onder meer Quest en KIJK Magazine. Ze is dol op reizen, godsdienstgeschiedenis en een stevige wandeling.
