Tuimelaars staan bekend als slimme jagers die samenwerken om vissen op te sporen. Maar in de Adriatische Zee lijken steeds meer dolfijnen hun maaltijden niet langer zelf te vangen. Nieuw onderzoek wijst erop dat ze opvallend vaak vissersschepen volgen om voedsel te bemachtigen.
Een zee waarin steeds minder te jagen valt
Volgens de studie, gepubliceerd in Frontiers in Mammal Science, volgt in sommige delen van de Adriatische Zee tot wel 76 procent van de tuimelaars vissersschepen tijdens het vissen. Dat kan erop wijzen dat de dieren steeds afhankelijker worden van de visserij om voldoende voedsel te vinden.
De Adriatische Zee behoort tot de intensiefst beviste zeegebieden van Europa. Vooral bodemtrawlers, die met zware netten over de zeebodem slepen, hebben het ecosysteem de afgelopen decennia ingrijpend veranderd. Veel roofdieren zijn uit het gebied verdwenen en ook visbestanden staan onder druk.
Wil je niets missen? Volg National Geographic op Google Discover en voeg toe als voorkeursbron om onze verhalen vaker te zien in je Google-feed!
Wetenschappers vroegen zich daarom af in hoeverre tuimelaars nog zelfstandig kunnen jagen of inmiddels vooral profiteren van vissersschepen.
Bijna duizend vissersschepen onderzocht
Om dat te onderzoeken volgden onderzoekers tussen 2018 en 2025 in totaal 859 vissersschepen voor de Italiaanse kust. Daarbij registreerden ze hoe vaak dolfijnen achter de schepen verschenen en fotografeerden ze individuele dieren om ze te kunnen herkennen.
De resultaten waren opvallend. In de regio Marche werd 76 procent van de onderzochte bodemtrawlers gevolgd door tuimelaars. In Veneto lag dat aandeel met 26 procent aanzienlijk lager. Ook tussen de verschillende typen vissersschepen waren grote verschillen zichtbaar: dolfijnen verschenen veel vaker achter bodem- en pelagische trawlers dan achter boomkorren.
Volgens de onderzoekers werd bovendien 86 tot 90 procent van alle geïdentificeerde dolfijnen minstens één keer waargenomen achter een vissersschip. Dat wijst erop dat een groot deel van de populatie regelmatig gebruikmaakt van deze voedselbron.
Een gemakkelijke maaltijd
Tuimelaars volgen vissersschepen al eeuwenlang. Ze eten vissen die uit de netten ontsnappen of worden teruggegooid. Volgens de onderzoekers lijkt dit gedrag de afgelopen tientallen jaren echter veel vaker voor te komen.
Een eerdere studie uit de jaren negentig liet zien dat slechts ongeveer tien procent van de trawlers door dolfijnen werd gevolgd.
Dat kan erop wijzen dat de dieren steeds moeilijker voldoende prooien vinden in open zee. Net als ijsberen die afvalbergen afstruinen wanneer hun natuurlijke voedsel schaarser wordt, lijken de dolfijnen steeds vaker te profiteren van voedsel dat door mensen beschikbaar komt.
Afhankelijkheid brengt ook gevaren met zich mee
Volgens de onderzoekers is deze strategie niet zonder risico. Dolfijnen kunnen verstrikt raken in visnetten of gewond raken door de visserij. Ook langdurige blootstelling aan het geluid van vissersschepen kan schadelijk zijn voor hun gehoor.
Toch lijkt het voor veel dieren een noodzakelijke keuze. In een overbeviste zee kan zelfstandig voldoende voedsel vinden simpelweg moeilijker zijn dan de risico's van het volgen van vissersschepen.
De onderzoekers benadrukken dat tuimelaars zich goed kunnen aanpassen aan veranderende omstandigheden. Wanneer de bodemvisserij wordt teruggedrongen en visbestanden zich herstellen, verwachten zij dat de dolfijnen weer vaker op hun natuurlijke manier zullen jagen.
Meer ontdekken? Krijg onbeperkt toegang tot National Geographic Premium en steun onze missie. Word vandaag nog lid!
Jim is editor voor National Geographic. Hij studeerde sociale geografie, en specialiseerde zich in duurzaamheid en groene steden. Schrijven is zijn passie; hij ziet in elk verhaal – hoe klein ook – een kans om de wereld beter te begrijpen. In zijn vrije tijd bezoekt hij graag concerten en filmhuizen, of gaat hij hardlopen.
